Dil, diğer insanlarla bütün ilişkilerimizde bize aracılık eden, sosyal bağlarımızı düzenleyen bir vasıta olarak hayatımızın her safhasında mevcuttur. Her çocuk kendi dilini,duyarak ve duyduklarını taklit ederek edinir. Hak verirsiniz ki çocuk,dilini yetiştiği çevreden edindiği deneyimlerle ve duyarak öğrenir. Burada üstünde duracağımız konu iki ayrı dilin konuşulduğu ortamlarda yaşayan ya da iki dil öğrenmek zorunda kalan çocuklar.
Peki nedir iki dillilik?
İki farklı dilde iletişim kurabilme becerisi anlamına gelmektedir. Doğdukları andan itibaren iki farklı dil konuşulan ortamda büyüyen çocuklar doğal bir şekilde iki dili de edinebilmektedirler.
Çocuklarda iki dillilik gelişiminin iki önemli yönü vardır: Çevreleri ve içinde bulundukları olgunlaşma aşaması. Buna göre iki tür iki dillilik vardır:
1.Eşzamanlı İki Dillilik
Çocuk burada iki dili de aynı anda öğrenebilir. Anne babanın daha çok çocuk doğduğu andan itibaren çocukla eşzamanlı olarak iki dili de konuşması çocuk için daha avantajlıdır. Bu etkileşim çocuğun dilini kullanma seviyesinde olumlu bir etkendir.
2.Ardışık İki Dillilik
Çocuk, çocukluğu boyunca yalnızca bir dili ana dili olarak konuşur. Ana dilinde ustalaştıktan sonra ikinci bir dil öğrenme safhasına geçerler. Buna 2.sınıftan itibaren verilen İngilizce dersleri emsal olarak gösterilebilir.
Hangi Durumlarda İki Dillik Öğretilmemelidir?
Doğru iki dillilik elde edilmesi çok zor bir kazanımdır. Her zaman daha gelişmiş ve diğerlerinden daha önemli bir dil vardır. Yerli ve yabancı dil ne kadar benzer olursa, öğrenme süreci o kadar kolay ve hızlı olacaktır. Çocuk üç yaşına geldiği halde iki dilden birinde 3-4 sözcüklü cümle kuramıyorsa, kompleks (karmaşık) komutları anlamakta zorlanıyorsa, zihinsel engeli, işitme engeli, gelişimsel gerilik veya öğrenme güçlüğü varsa öncelikle bir dilde hakimiyet kazanmasını sağlamak amaçlanmalıdır. Özel eğitimle ana diline odaklanılması daha uygundur.
İnci Koç
Çocuk Gelişimci
