Ünlü klasikten uyarlanan animasyon, duygusal ve eğlenceli ama birkaç hususa dikkat.
Fransız yazar Antoine de Saint-Exupéry’nin uzun hikayesi “Küçük Prens”, büyümek karşısında çocukluğun o güzel dünyasının yavaş yavaş solmasına yakılmış bir ağıttır aslında. “Küçük Prens” çocukluğunun masum dünyasından çok uzaklaşmış büyüklerin kalplerine dokunabilen bir kitaptır. Kitabın şiirsel dilini, melankolik atmosferini ve Exupéry’nin kendi çizdiği illüstrasyonlarıyla okuyucuların beyinlerine nakşettiği görselliğini yakalayacak bir film yapabilmek pek de kolay değildi.
“Kung Fu Panda” ve “Sünger Bob” filmlerinden tanıdığımız Amerikalı animasyon yönetmeni Mark Osborne’un filmi, hikayenin aslını stop-motion tekniğiyle ele alıp benzer bir tema taşıyan daha geniş paralel bir hikayenin içine yediriyor. Bu geniş hikaye, bekar bir anne ve kızının çevresinde gelişiyor. Anne kızını iyi ve disiplinli bir okula kaydettirebilmek için ona abartılı yoğunlukta bir çalışma programı çıkarıp, kızının hayatını cehenneme çeviriyor adeta. Bu kontrol dozunu biraz kaçırmış karakter, günümüzün abartılı ‘helikopter anne’lerine de sert bir eleştiri...
Küçük kız yeni taşındıkları evin yanındaki komşuları yaşlı pilotla bir arkadaşlık geliştirir bu süreçte. Yaşlı pilot eski uçağını tamir edip yıllar önce çölde tanıştığı küçük prensi bulmaya gitmenin hayaliyle yaşamaktadır. Görüşmeleri süresince bizim küçük kıza küçük prensle nasıl tanıştığını da anlatacaktır.
