Oyun terapisi, çocuğa korku, nefret, yalnızlık gibi duygularını, başarısızlık ve yetersizlik hislerini ve diğer sorunlarını "oynayarak" sergilemesi için verilen, yaşamsal bir fırsattır.
Oyuncaklar çocuğun kendisini ifade etme araçları olarak oyun terapisi sürecini tamamlar. Oyun çocuğun dilidir, oyuncaklar ise kelimeleridir. Çocuk söyleyemediği her şeyi oyuncaklar yoluyla dile getirir. Çocuk özgürce ve yönlendirilmeden oynadığında kişiliğini ortaya koyar. Çocuk yaşadığı sorunları oyuna aktarır ve sorunu somutlaştırarak yüzleşmiş olur. Terapist oyun odasında çocuğu sorgulamaz, kabul edici, anlayışlı ve dost canlısı olmsı çocuğa güvenlik duygusu verir. Çocuk bu oda da anlaşıldığını hisseder.
Oyun terapisinde terapist ile oynanan oyun , çocuğun arkadaşları ya da ebeveynleri ile oynadığı oyundan farklıdır. Terapist çocuğa "Hadi şunu al, şöyle yap." demez, çocuk istediği oyuncağı alır, istediği şekilde oynar. Oyuncak çocuk ne olmasını isterse o olur.İşte en önemli fark burada başlar. Oyun çocuk için iyileştiricidir.
Eliz Sezer
Psikolog & Aile Danışmanı
