2011 yılında İzmir Ekonomi Üniversitesi Psikoloji Bölümü’nü “Yüksek Şeref Öğrencisi” derecesiyle bitirdim. Lisans eğitimim sırasında işitme engelli çocuklar ve aileleri ile görüşmeler yaparak izlenmesi gereken tutum ve davranışlar konusunda çalışmalarda bulundum. Bunun yanında Manisa Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi’nde yaptığım staj sayesinde de çocuk-ergen kliniği, AMATEM, kadın yataklı/erkek yataklı servis ve poliklinik başta olmak üzere birçok serviste bulunarak, gözlemler ve çeşitli görüşmeler yapmıştır. MMPI (Minnesota Çok Yönlü Kişilik Envanteri), CTT (Cümle Tamamlama Testi), AGTE (Ankara Gelişim Tarama Envanteri), WISC-R Zeka Ölçeği, SCL-90 (Psikolojik Belirti Tarama Testi) gibi testlerinin uygulanması ve raporlanması hakkında da birçok uzman psikolog ve psikiyatristten bilgiler edindim ve yaptığım uygulamalar üzerinden değerlendirildim.
2012 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi Aile Psikolojisi Yüksek Lisans Programı’na kabul edildim. Yüksek lisans eğitimim sırasında aile/eş terapisi, aile yaşam döngüsü, sistemik aile yaklaşımı, aile ve evlilik işlevselliği, evlilik dinamikleri ve süreçleri, ailede iletişim, sağlıklı boşanma, eski eş sendromu, cinsellik, tek ebeveynli aileler, ailede bütçe planlaması, barışma stilleri, engelli bireye sahip aileler konularında gelişmiş teorik, görgül ve yöntemsel bilgileri edindim. 2014 yılında Prof. Dr. Hürol Fışıloğlu’ndan aldığım süpervizyon ile eğitimimi tamamlayıp “Uzman Psikolog” ünvanını aldım.
Lisans eğitimim sonrasında ve yüksek lisans eğitimim sırasında çeşitli özel eğitim merkezlerinde otizmli, zihinsel ve işitsel engel tanılı bireylerle çalıştım. Daha sonra Ankara'da çeşitli özel kreşlerde uzman psikolog olarak normal gelişim gösteren çocuklar ve ailelerine psikolojik destek sağladım ve özel bir kreşte kurum müdürlüğü yaptım. Ayrıca çeşitli danışmanlık merkezlerinde çocuk, ergen ve aile terapisi hizmeti verdim.
2019 yılı itibariyle İzmir'e yerleşmiş olup Psikoteta Psikoloji ve Danışmanlık Merkezi'nde çocuk, ergen, aile ve çift terapisi uygulamalarımı sürdürmekteyim.
Çocukların kendi başına oyun oynaması 2 yaşa doğru küçük zaman aralıkları ile başlayabilir ve elbette yaş gelişimine/becerisel artışına bağlı olarak artabilir.
Yapacağınız bu değişim için önce siz kararlı ve tutarlı olacağınızı düşündüğünüz bir zaman aralığı belirlemelisiniz.
Çocuklara iyi niyetle sık sık söylenen güzel özelliklerin (zeki, güzel, akıllı, uslu vs.) aslında onların sırtında bir yük olabildiğini biliyor muydunuz?
Okul öncesi dönemdeki çocuğu "ölüm" konusunda soru sormaya başladığında çocuk gelişimine en hakim anne bile yıkıcı olmadan, olabildiğince somut nasıl anlatacağının derdine düşer.
Cinsel eğitimde amaç çocuğa cinsellik ile ilgili doğru bilgileri öğretmek ve olumlu duygular kazanmasını sağlamaktır.
Özgüven; kişinin kendisine yönelik iyi duygular geliştirmesi sonucunda iyi hissetmesi demektir.
2 yaşından büyük çocuklarda ısırma davranışı koşulların getirdiği ve aniden gelişebilen bir tepkidir.
2-3 yaş dönemi; bebeklikten çocukluğa geçişin başladığı dönemdir. Bu dönem “2 yaş sendromu” olarak da isimlendirilmiş olup anne babaların çocuklarındaki değişimler üzerine en çok kaygılandığı “zorlu” bir gelişim aşamasıdır.
Ölüm konusunu konuşmak ve bir son olduğunu bilmek yetişkinler için bile zorken, bunu çocuklarla paylaşabilmek ve doğru aktarımlarda bulunabilmek oldukça hassas ve zorlayıcı bir konudur.
